banner kate

banner kate

Woorden

over leven

links levensverhalen

Time Management?

Begin dit jaar begon ik enkele dagen in de maand als redacteur/fondsenwerver voor Stichting de Vrolijkheid te werken. Ik tekende levensverhalen van jonge vluchtelingen op, schreef de themaverhalen van hun theaterproducties en de fondsaanvragen ervoor. Waanzinnig inspirerende opdrachten voor een waanzinnig inspirerende doelgroep: de kinderen en jongeren in de Flevolandse asielzoekerscentra.

 

Maar de Vrolijkheid is een netwerkorganisatie: een paar betaalde coördinatoren zetten heel veel lokale kunstenaars en vrijwilligers in om allerlei mooie dingen te organiseren voor en vooral met de kinderen en jongeren in onze azc’s. In de dagelijkse praktijk betekent dat voor mij een dagelijks bombardement aan e-mailberichten.

 

 

Misschien niet helemaal vreemd, was een van de standaard trainingen die de Vrolijkheid haar coördinatoren, freelancers en vrijwilligers aanbiedt: Time Management. In mijn automatisme had ik als bedrijfskundige die uitnodiging indertijd afgewimpeld. Vervolgens zette zich een reorganisatie in gang, die gaten in de dagelijkse coördinatie liet vallen. Tja, en Katja zou Katja niet zijn, als ze die gaten niet zou opvullen door ‘even’ in te springen. Je bent bedrijfskundige of je bent het niet, niet waar? En als je één keer met de kinderen in de azc’s hebt gewerkt, doe je zoiets met liefde.

 

Maar met mijn andere biografie-schrijf-klanten erbij, werd het zo wel een beetje druk voor Katja. Toch maar aan het Time Management? Ik herinner me dat ik tijdens mijn opleiding bedrijfscommunicatie ook iets over Time Management leerde. Over prioriteitenlijstjes maken, je planning als afspraken in je agenda zetten, je mail gelijk afhandelen en indelen, zodat je mailbox leeg blijft, uitbesteden wat uitbesteed kan, etc. Het zijn allemaal heel nuttige tips, die echter allemaal de soep inliepen toen ineens tussen het Vrolijke reorganisatorische tumult, al mijn eigen lopende klanten ook ineens tegelijkertijd met correcties, optredens en workshops kwamen, zoals afgelopen zomer. Dus koos ik voor mijn klanten en liet alle niet dringende post en administratie even glippen. Om daar vervolgens weken (maanden!) lang last van te hebben: mensen die na weken vroegen of ik hun berichtje wel had gehad, een teruglopende reserve omdat ik geen facturen had verzonden en zo…

 

Time Management? Had ik die Vrolijke organisatie in de soep moeten laten lopen? Of mijn klanten uitstel moeten vragen? Het zou me wel wat rust en overzicht hebben gegeven. Moet je altijd perfect zijn? Nu alle plekken in Vrolijke organisatie weer zijn gevuld en de boel weer draait, alle opdrachten zijn afgehandeld en de administratieve achterstanden worden weggewerkt, ben ik eigenlijk best wel trots dat het allemaal is gelukt. Het heeft ook wel wat om af en toe even chaoot te mogen zijn en bij het zien van de chaos op mijn bureau, te denken: ach, daar gaat ook niemand dood van!

 

Zo moge het zijn.