Kinderwens of moederwens: wat als je partner geen kinderen wil?

Wat komt er eerst: de kinderwens of de wens om moeder te worden?
Vallen die twee automatisch samen, of liggen ze slechts in elkaars verlengde? En waar komen die verlangens in hemelsnaam vandaan?

Het is een onderwerp dat mij zo diep intrigeerde, dat ik het voor mezelf grondig heb onderzocht. Mijn weg om mijn kinderwens — of misschien beter gezegd: mijn moederwens — te vervullen, was allesbehalve alledaags.

Als je partner geen kinderen wil

Onlangs las ik in het magazine Ouders van Nu een artikel dat mij direct raakte. De titel luidde: ‘Als je partner geen kinderen wil, maar jij wel’. Met veel belangstelling las ik het genuanceerde stuk, vol zinnige en bruikbare adviezen.

Na afloop ging ik terug in de tijd. Naar mijn eigen praktijkvoorbeeld. Ik legde mijn ervaringen naast de adviezen uit het artikel en vroeg me af: welke tips hadden wij destijds al toegepast? En welke inzichten hadden we, misschien onbewust, over het hoofd gezien?

Beweegredenen: praten tot je samen verdrinkt

Een citaat uit het artikel luidde:
“Achterhaal elkaars beweegredenen. Waarom wil de één wel en de ander niet? Begrip voor elkaars standpunten verzacht en opent het gesprek.”

Op papier een praktisch en waardevol advies. En ja, dat hebben wij destijds ook gedaan. Veel gepraat. Vanuit gevoel. Met openheid en empathie.

De bijwerking was alleen dat al dat verzachten ons ook deed wegspoelen. We verdronken samen in onze tranen, als drenkelingen die elkaar vasthielden, maar geen vaste grond meer voelden. Begrip alleen bleek niet genoeg.

Context: begrip heeft vaste bodem nodig

Om al dat wederzijdse begrip niet te laten verdrinken in ons tranendal, moest het ergens landen. Op vaste bodem. In een realiteit met ordinaire, onontkoombare feiten.

• En precies daar diende zich de angst aan.

De realiteit was dat we allebei evenveel recht hadden om wel of geen kinderen te willen.
Onze realiteit was ook dat hij al drie kinderen had uit een eerder huwelijk. Kinderen in de prepuberleeftijd. Hij was vijfenveertig. Ik vierendertig.

Zijn waarheid: hij wilde niet opnieuw een baby in zijn leven. Geen nieuw twintigjarig commitment aangaan, met alles wat daarbij hoort. Ik begreep hem.

Mijn realiteit stond daar ver vanaf. Niet alleen begon mijn biologische klok hoorbaar te tikken, mijn kinderwens kwam uit diepere lagen van mijn onbewuste. Lagen die tijdens mijn jaren als bonusmoeder langzaam naar de oppervlakte waren gekomen. Juist door zijn ouderschap had ik de schoonheid ervan leren zien.

Daarnaast roerde zich een ver weggestopt, verwaarloosd jeugdtrauma. Mijn kinderwens transformeerde van verlangen naar noodzaak.
Hij begreep mij.

Wanneer liefde niet genoeg blijkt

Het is een horrorscenario dat ik niemand toewens — zelfs mijn grootste vijand niet. Ondanks alle liefde, ondanks al het begrip, langzaam maar zeker in een gekmakende radeloosheid terechtkomen.

Een huwelijk waarvan je dacht dat het onverwoestbaar was, zie je voor je ogen afbrokkelen. Steen voor steen. Dat instortende bouwwerk dwong mij uiteindelijk tot een pijnlijk inzicht: dit zou, met of zonder kind, nooit meer goed komen.

Wij zouden elkaar niet langer onvoorwaardelijk kunnen liefhebben. Er zou altijd iets tussen ons in blijven staan. Een onuitgesproken verwijt. Een toxisch, onzichtbaar gas dat de atmosfeer blijvend zou vergiftigen.

Uit liefde uit elkaar

Met alle begrip van de wereld, en met een liefde die alleen nog maar pijn deed, zijn wij uit elkaar gegaan. Onze levenspaden liepen niet langer parallel. Wat ooit samen klopte, bleek niet meer te combineren.

• Soms is uit elkaar gaan geen gebrek aan liefde, maar een daad van zelfbehoud.

Waarom ervaringsverhalen over kinderwens zo belangrijk zijn

Praktijkvoorbeelden wijken altijd af van adviezen in een magazine. Artikelen bieden kaders en handvatten, maar laten zelden zien hoe het voelt. Hoe het schuurt. Hoe het verscheurt.

Juist daarom is het zo belangrijk dat ervaringsverhalen over kinderwens en moederwens gedeeld blijven worden. Voor nuance. Voor herkenning. Voor reflectie en troost. Voor iedereen die zich afvraagt: ben ik de enige die hieraan kapot gaat?

Mijn verhaal

Daarom deel ik mijn ervaringsverhaal ook in mijn autobiografische roman
“Was dit het nu allemaal waard?”

Een boek over liefde, verlies, moederschap en de keuzes die je leven voorgoed veranderen.

👉 Je kunt het boek hier bestellen.

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs

Schrijf je hier in, dan mis je niks

Volg mij op de social