Wilde mijn moeder wel kinderen?
Keuzevrijheid in de jaren '50
9/16/20241 min read


Mijn moeder kreeg drie kinderen in de jaren 50 en een nakomertje begin jaren 60, allemaal dochters. In de eerste jaren van haar huwelijk was ze voor de wet nog niet eens ´handelingsbekwaam´. Ook was het not done om na de huwelijksvoltrekking te blijven werken. Zie je het voor je?
Wat een andere tijden waren dat. Tijdens en na het schrijven van mijn boek; ´Was dit het nu allemaal waard?’, wat gaat over de vele wegen die naar het moederschap leiden, denk ik daar vaak over na. Welke wegen en overwegingen had zij bij het maken van die keuze? Niet zoveel realiseer ik mij. Toegegeven, het is al bijna zeventig jaar geleden. Maar voor mij, als één van haar dochters, voelt het best nog dichtbij.
Ik denk dat mijn moeder sowieso graag had doorgewerkt na de huwelijksvoltrekking. Maar dat gaf geen pas en was beledigend voor haar echtgenoot. Een werkende vrouw suggereerde dat de man niet in staat was zijn vrouw te kunnen onderhouden. Daarbij was de verwachting dat het aangaan van een huwelijk tot doel had een gezin te stichten, waar het uiteindelijke levensdoel van de vrouw in besloten lag. Daar lag haar natuurlijke en levens vervullende taak, haar bestemming.
Hoe anders zou haar leven zijn verlopen, als zij bijvoorbeeld veertig jaar later was geboren. Ik heb daar visioenen over, of noem het fantasieën. Ten eerste zou ze verder doorgeleerd hebben en ik ben er vrij zeker van dat ze nooit met mijn vader zou zijn getrouwd. Dat impliceert dat ik en mijn zussen nooit in onze hoedanigheid zouden hebben bestaan. Ik vraag mij oprecht af of ze, met de beschikbare keuzevrijheid die veertig jaar later wél al bestond, überhaupt voor kinderen had gekozen. Ik durf dat ten zeerste te betwijfelen.